ตามกฎหมายว่าด้วยทนายความ กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา และระเบียบที่เกี่ยวข้อง ธุรกิจต่อไปนี้จะต้องมอบหมายให้ทนายความที่ประกอบวิชาชีพ (หรือทนายความที่ได้รับการแต่งตั้งจากหน่วยงานให้ความช่วยเหลือทางกฎหมาย) เป็นผู้ดำเนินการก่อนจึงจะสามารถดำเนินการได้:
1. การว่าความและให้ความช่วยเหลือทางกฎหมายในคดีอาญา
นี่คือสาขากฎหมายที่พิเศษที่สุด
ความช่วยเหลือทางกฎหมายในขั้นตอนการสอบสวน: หลังจากที่ผู้ต้องสงสัยถูกดำเนินการตามกฎหมาย (เช่น การควบคุมตัวและการจับกุม) แล้ว เฉพาะทนายความที่ประกอบวิชาชีพเท่านั้นที่จะสามารถเข้าพบผู้ต้องสงสัย ทำความเข้าใจคดี และยื่นขอผู้ค้ำประกันระหว่างรอการพิจารณาคดีได้ บุคลากรที่ไม่ประกอบวิชาชีพจะไม่สามารถเข้าไปในสถานที่ควบคุมตัวได้โดยเด็ดขาด
การแก้ต่างคดีอาญา: แม้ว่าญาติสนิทสามารถทำหน้าที่เป็นทนายความฝ่ายจำเลยได้ แต่สิทธิในทางปฏิบัติของพวกเขา (เช่น สิทธิในการสอบถามอย่างละเอียด การสืบสวนอิสระ และการรวบรวมหลักฐาน) นั้นถูกจำกัดอย่างมาก ในกรณีที่ขอความช่วยเหลือทางกฎหมายหรือคดีอาญาที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์หรือผู้พิการ ทนายความจะต้องเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
สิทธิ์พิเศษ: เฉพาะทนายความที่ถือ "เอกสารรับรองสามฉบับ" (ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพทนายความ หนังสือมอบอำนาจ และหนังสือรับรองอย่างเป็นทางการจากสำนักงานกฎหมาย) เท่านั้น จึงจะสามารถเข้าพบได้โดยตรง
2. การเข้าถึงเอกสารราชการที่ถูกจำกัด
ประชาชนทั่วไปหรือผู้ประกอบวิชาชีพกฎหมาย (ไม่รวมเจ้าหน้าที่บริการทางกฎหมายระดับรากหญ้า) มีข้อจำกัดอย่างมากในการสืบสวนและรวบรวมหลักฐาน
การสอบถามข้อมูลประชากร/ที่อยู่จดทะเบียน: ทนายความสามารถขอข้อมูลที่อยู่จดทะเบียนของจำเลย (เพื่อใช้ในการดำเนินคดี) จากหน่วยงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะได้ โดยอาศัยใบอนุญาตประกอบวิชาชีพและใบอนุญาตสำนักงานกฎหมายของตน
เอกสารต้นฉบับการจดทะเบียนธุรกิจ: เฉพาะทนายความเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงส่วนที่ไม่เปิดเผยต่อสาธารณะของเอกสารสำคัญของบริษัทได้ เช่น ใบรับรองการลงทุนต้นฉบับและข้อตกลงการจำนำส่วนของผู้ถือหุ้น ซึ่งระบุถึงการลงทุนที่ถูกต้องตามกฎหมาย
การค้นหาข้อมูลเชิงลึกในเอกสารด้านอสังหาริมทรัพย์: ในหลายเมือง มีเพียงทนายความเท่านั้นที่สามารถเรียกดูเอกสารต้นฉบับโดยละเอียดเกี่ยวกับการจดทะเบียนอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ในชื่อของบุคคลอื่นได้
3. การรับรองและการบังคับใช้คำพิพากษา/คำชี้ขาดข้ามพรมแดน
แม้ว่ากฎหมายจะไม่ได้กำหนดให้ต้องมีทนายความ แต่ในทางปฏิบัติ เนื่องจากการเกี่ยวข้องกับอนุสัญญากรุงเฮก สนธิสัญญาความช่วยเหลือทางตุลาการ และข้อพิพาทด้านเขตอำนาจศาลที่ซับซ้อน ทำให้เป็นไปไม่ได้เลยที่บุคคลทั่วไปจะสามารถดำเนินการเรื่องนี้ให้สำเร็จได้
ความเป็นมืออาชีพเฉพาะด้าน: เกี่ยวข้องกับการประสานงานกับหน่วยงานตุลาการต่างประเทศและการออกความเห็นทางกฎหมาย โดยปกติศาลจะยอมรับเฉพาะความเห็นทางวิชาชีพที่ออกโดยทนายความที่มีคุณวุฒิอนุญาตให้ประกอบวิชาชีพเท่านั้น
4. การจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์และความเชี่ยวชาญด้านการเงินสำหรับบริษัทจดทะเบียน
ในแวดวงตลาดทุน คุณสมบัติทางวิชาชีพของทนายความถือเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำทางกฎหมายในการเข้าสู่แวดวงนี้
ความเห็นทางกฎหมายสำหรับการเสนอขายหุ้น IPO: บริษัทที่วางแผนจะเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ต้องว่าจ้างสำนักงานกฎหมาย ซึ่งจะต้องมีทนายความที่ปฏิบัติงานจริงอย่างน้อยสองคนลงนามและประทับตราเพื่อออกความเห็นทางกฎหมาย หากไม่มีลายเซ็นของทนายความ คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ของจีนจะไม่รับพิจารณาคดี
การปรับโครงสร้างสินทรัพย์ครั้งใหญ่: กิจกรรมทางการเงิน เช่น การควบรวมกิจการ การออกพันธบัตร ฯลฯ ต้องได้รับการตรวจสอบด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบโดยทนายความ
ผู้ดูแลการล้มละลาย: เฉพาะสำนักงานกฎหมาย (หรือสำนักงานบัญชี) ที่ได้รับการเพิ่มชื่อลงในรายชื่อของศาลท้องถิ่นเท่านั้นที่จะสามารถทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลการล้มละลายได้
5. การเป็นตัวแทนตามกฎหมายภายใต้สถานะพิเศษ
ตัวแทนในคดีอาญาเยาวชน: เมื่อผู้ต้องสงสัยที่เป็นเยาวชนไม่ได้แต่งตั้งทนายความฝ่ายจำเลย กฎหมายกำหนดให้ต้องแต่งตั้งทนายความที่ประกอบวิชาชีพแล้ว
กรณีที่เกี่ยวข้องกับความลับของรัฐ: เฉพาะทนายความที่ผ่านขั้นตอนเฉพาะและมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเท่านั้นจึงจะสามารถเข้ามาแทรกแซงได้ และต้องได้รับการอนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแลด้วย
6. การเป็นพยานของทนายความ
แม้ว่าสำนักงานทนายความจะสามารถทำการรับรองเอกสารได้ แต่ "ทนายความผู้เป็นพยาน" มีสถานะทางกฎหมายเฉพาะในการดำเนินการตามสัญญาทางการค้าและการจัดทำพินัยกรรม
ประสิทธิภาพพิเศษ: การเป็นพยานโดยทนายความ คือการรับรองความถูกต้องของข้อเท็จจริงโดยทนายความสองคน เมื่อเทียบกับพยานทั่วไปแล้ว พลังในการพิสูจน์ของคำให้การของทนายความในศาลนั้นสูงมาก และทนายความต้องแบกรับความรับผิดชอบทางวิชาชีพด้วย
